រំលងទៅកាន់មាតិកា
រឿងរ៉ាវទាំងអស់

Zeredi / កំណត់ត្រា

Zeredi

តើគ្រប់គ្នាอยากញ៉ាំអ្វី? វិធីប្រមូលព័ត៌មានពីចំណូលចិត្តអាហារសម្រាប់កម្មវិធីជប់លៀង

ការជជែកគ្នាក្នុង Group Chat គឺជាវិធីដ៏ល្អសម្រាប់រៀបចំកម្មវិធីជប់លៀង ប៉ុន្តែព័ត៌មានអំពីចំណូលចិត្តអាហារអាចនឹងត្រូវរំលង ឬបាត់បង់ក្នុងចំណោមសារជាច្រើន។ ការសួរឱ្យបានច្បាស់លាស់ នឹងជួយឱ្យអ្នករៀបចំកម្មវិធីអាចរីករាយជាមួយការជប់លៀងបានដូចអ្នកដទៃដែរ។

តើអ្នកធ្លាប់ប៉ុន្មានដងហើយ ដែលបង្កើត Group Chat មួយឡើង គ្រាន់តែដើម្បីសួរថា តើគ្រប់គ្នាចង់ញ៉ាំអ្វីសម្រាប់កម្មវិធីជប់លៀង?

ម្នាក់ចង់ញ៉ាំភីហ្សា ម្នាក់ទៀតចង់ញ៉ាំមី។ ខ្លះឆ្លើយតបដោយប្រើ Emoji ខ្លះប្តូរចិត្តវិញ ហើយចម្លើយទាំងនោះក៏ត្រូវលិចបាត់ក្រោមសារប្រាប់ផ្លូវ និងសំណួរដែលថា "តើយើងគួរទៅដល់ម៉ោងប៉ុន្មាន?"

ថ្ងៃសៅរ៍នេះ នៅផ្ទះខ្ញុំ

នេះគឺជាការជជែកគ្នាក្នុង Group Chat ឧបមាយ៉ាងសាមញ្ញ ដែលយើងតែងតែជួបប្រទះ។

Mia: ថ្ងៃសៅរ៍នេះ គ្រប់គ្នាចង់ញ៉ាំអ្វីដែរ? ភីហ្សា ឬមី?

Leo: ភីហ្សា!

Ana: ខ្ញុំសុំមី។

Sam: មួយណាក៏បានដែរ។ តើយើងគួរទៅដល់ម៉ោងប៉ុន្មាន?

Mia: ម៉ោង ៦! ចាំខ្ញុំផ្ញើអាសយដ្ឋានឱ្យ។

Leo: ចាំបន្តិច ខ្ញុំសុំប្តូរមកញ៉ាំមីវិញ។

Ana: តើយើងត្រូវយកអ្វីទៅជាមួយដែរឬទេ?

Sam: ខ្ញុំអាចយកបង្អែមទៅបាន។

Mia: ល្អណាស់។ ចាំបន្តិច តើអ្នកណាខ្លះចង់ញ៉ាំភីហ្សានោះ?

សំណួរគឺសាមញ្ញ ប៉ុន្តែការប្រមូលចម្លើយឱ្យមកជួបគ្នា គឺត្រូវការការខិតខំច្រើនជាងនេះបន្តិច។

ការជជែកគ្នាក្នុង Group Chat មិនមែនជាបញ្ហានោះទេ។ ការលេងសើច ការជជែករឿងផ្សេងៗ និងការស្ម័គ្រចិត្តយកបង្អែមមក គឺជាផ្នែកមួយនៃភាពសប្បាយរីករាយ។

ប៉ុន្តែសាកស្រមៃមើល បើអ្នកត្រូវរៀបចំកម្មវិធីសម្រាប់មនុស្ស ៣០ នាក់ ដោយមានអ្នករៀបចំតែម្នាក់ឯង។ អ្នកត្រូវតាមដានចម្លើយ មើលថាអ្នកណាខ្លះមិនទាន់ឆ្លើយ ចាប់អារម្មណ៍ពេលមានអ្នកប្តូរចិត្ត និងព្យាយាមបំប្លែងរឿងទាំងអស់នោះឱ្យទៅជាបញ្ជីទិញអីវ៉ាន់។

ការជជែកគ្នាអាចជារឿងរីករាយ ប៉ុន្តែការតាមដានព័ត៌មានទាំងអស់នេះ អាចក្លាយជាបន្ទុះធ្ងន់សម្រាប់មនុស្សតែម្នាក់។

សួរសំណួរឱ្យចំគោលដៅ

សំណួរដែលថា "តើអ្នកចូលចិត្តញ៉ាំអ្វីជាទូទៅ?" និង "តើអ្នកចង់ញ៉ាំអ្វីសម្រាប់កម្មវិធីជប់លៀងថ្ងៃសៅរ៍នេះ?" គឺជាសំណួរដែលខុសគ្នា។

អ្នកដែលធ្លាប់ជ្រើសរើសភីហ្សាជាទូទៅ អាចនឹងមានអារម្មណ៍រំភើបក្នុងការសាកល្បងអ្វីដែលថ្មី។ ចំណូលចិត្តពីមុន គ្រាន់តែជាចំណុចចាប់ផ្តើមសម្រាប់សួរសំណួរ ប៉ុន្តែវាមិនមែនជាចម្លើយតំណាងឱ្យបុគ្គលនោះឡើយ។

ចូរចាប់ផ្តើមជាមួយនឹងការសម្រេចចិត្តដែលអ្នកត្រូវការឱ្យច្បាស់៖ "សម្រាប់ថ្ងៃសៅរ៍នេះ តើអ្នកចង់ញ៉ាំភីហ្សា មី ឬអ្វីផ្សេងទៀត?"

ប្រសិនបើអ្នកត្រូវការឱ្យម្នាក់ជ្រើសរើសតែមួយ ត្រូវប្រាប់ឱ្យច្បាស់។ ប្រសិនបើពួកគេអាចជ្រើសរើសបានច្រើនមុខដែលពួកគេចូលចិត្ត ក៏ត្រូវប្រាប់ពួកគេដូចគ្នា។ ហើយកុំភ្លេចទុកជម្រើសសម្រាប់សំណើផ្សេងៗ ឬជម្រើស "មិនប្រកាន់" (No preference) ផងដែរ។

ការជ្រើសរើសភីហ្សាជាជម្រើសទីមួយ មិនមែនមានន័យថា ភីហ្សាគឺជាជម្រើសមួយក្នុងចំណោមជម្រើសជាច្រើនដែលពួកគេពេញចិត្តនោះទេ។

ផ្តល់ពេលវេលាឱ្យពួកគេឆ្លើយតប និងផ្តល់វិធីដើម្បីឱ្យពួកគេអាចប្តូរចម្លើយបាន មុនពេលអ្នកបញ្ជាទិញ។ សំណួរដែលច្បាស់លាស់ អាចជួយសម្រួលការងារបាន ដោយមិនធ្វើឱ្យការជជែកគ្នាមានអារម្មណ៍ដូចជាការបំពេញបែបបទរដ្ឋបាលនោះទេ។

ចម្លើយជួយសម្រួល ប៉ុន្តែមិនមែនជាអ្នកសម្រេចគ្រប់យ៉ាងនោះទេ

ការប្រើ Poll (ការបោះឆ្នោត) អាចជួយបាន។ ដូចគ្នាដែរ ការប្រើ Form ខ្លីៗ ឬបញ្ជីរួម (Shared list) ក៏អាចជួយបាន អាស្រ័យលើអ្វីដែលក្រុមរបស់អ្នកធ្លាប់ប្រើ។ អ្នកមិនចាំបាច់ប្រើ App ថ្មី គ្រាន់តែដើម្បីសួរសំណួរឱ្យបានត្រឹមត្រូវនោះទេ។

ចូររក្សាទុកតែចម្លើយចុងក្រោយរបស់មនុស្សម្នាក់ៗ ជាជាងការរាប់សារចាស់ និងសារដែលបានកែតម្រូវ ថាជាការបោះឆ្នោតពីរដង។

បន្ទាប់មក ត្រូវផ្ទៀងផ្ទាត់ការយល់ឃើញរបស់អ្នក៖ "មានមនុស្ស ៥ នាក់ជ្រើសរើសភីហ្សា ៣ នាក់ជ្រើសរើសមី និង ២ នាក់មិនប្រកាន់។ តើខ្ញុំបានរំលងអ្នកណា ឬយល់ច្រឡំចម្លើយរបស់អ្នកណាដែរឬទេ?"

ការធ្វើបែបនេះ ផ្តល់ឱកាសឱ្យមនុស្សកែតម្រូវសេចក្តីសង្ខេប មុនពេលការទិញត្រូវបានធ្វើឡើង។

ការដឹងពីចំនួនមនុស្សដែលជ្រើសរើសជម្រើសនីមួយៗពិតជាមានប្រយោជន៍ ប៉ុន្តែវាមិនមែនជាការសម្រេចលើគម្រោងទាំងមូលនោះទេ។

ថវិកា ចំនួនអាហារ ភាពអាចរកបាន និងថាតើគ្រប់គ្នាមានអ្វីដែលស័ក្តិសមសម្រាប់ញ៉ាំឬអត់ នៅតែជារឿងសំខាន់។ ចម្លើយដែលពេញនិយមបំផុត មិនមែនមានន័យថាវាជាការសម្រេចចិត្តចុងក្រោយដោយស្វ័យប្រវត្តិនោះទេ។

មិនមែនគ្រប់ចម្លើយសុទ្ធតែមានន័យដូចគ្នានោះទេ

នៅក្នុងក្រុមដែលនិយាយភាសខុសៗគ្នា វាជួយបានច្រើនប្រសិនបើអ្នកប្រាកដថា គ្រប់គ្នាកំពុងឆ្លើយសំណួរតែមួយ ទោះបីជាពួកគេប្រើពាក្យខុសគ្នាក៏ដោយ។

ចូរស្វែងសួរ នៅពេលដែលអត្ថន័យមិនច្បាស់លាស់។ ពាក្យថា "មិនប្រកាន់" មិនគួរត្រូវបានបកស្រាយដោយស្ងាត់ៗថា "ខ្ញុំញ៉ាំអ្វីក៏បាន" នោះទេ ហើយការឆ្លើយតបបែបគួរសម ក៏មិនគួរត្រូវបានចាត់ទុកថាជាការបោះឆ្នោតដោយស្វ័យប្រវត្តិនោះដែរ។

ការបកប្រែអាចជួយបាន ប៉ុន្តែវាមិនអាចដោះស្រាយរាល់ភាពមិនច្បាស់លាស់ ឬភាពខុសគ្នានៃវប្បធម៌បានទាំងអស់នោះទេ។

មនុស្សដែលស្គាល់គ្នា ច្បាស់ជាយល់ពីអ្វីដែលមិនបាននិយាយចេញមក។ ប៉ុន្តែអ្នករៀបចំកម្មវិធី អាចនឹងត្រូវត្រួតពិនិត្យឱ្យច្បាស់។

អត្ថបទរបស់យើងអំពី stated and inferred preferences នឹងជួយស្វែងយល់ពីភាពខុសគ្នានេះ រួមទាំងតួនាទីនៃបរិបទវប្បធម៌រួមផងដែរ។

រឿងមួយចំនួន មិនមែនសម្រាប់បោះឆ្នោតនោះទេ

ចំណូលចិត្តអាហារ តម្រូវការអាហារ និងការអាល្លឺហ្ស៊ី (Allergies) មិនមែនជារឿងដែល interchangeable (អាចជំនួសគ្នាបាន) នោះទេ។ កុំឱ្យនរណាម្នាក់ត្រូវប្រកួតប្រជែងក្នុង Poll នៃភាពពេញនិយម សម្រាប់អ្វីដែលពួកគេចាំបាច់ត្រូវមាន។

ផ្តល់វិធីសាស្ត្រឯកជនមួយ ឱ្យពួកគេអាចប្រាប់អ្នករៀបចំអំពីតម្រូវការរបស់ពួកគេ ជាជាងតម្រូវឱ្យពួកគេពន្យល់ពីព័ត៌មានផ្ទាល់ខ្លួន ឬព័ត៌មានសុខភាពនៅក្នុង Group Chat។ សួរតែព័ត៌មានដែលចាំបាច់សម្រាប់ការរៀបចំអាហារតែប៉ុណ្ណោះ មិនមែនសួរពីប្រវត្តិវេជ្ជសាស្ត្រនោះទេ។

ការប្រមូលចម្លើយមិនមែនជាការផ្តល់ប្រឹក្សាផ្នែកវេជ្ជសាស្ត្រនោះទេ ហើយការរាប់ជម្រើសរបស់គ្រប់គ្នាក៏មិនអាចប្រាប់អ្នកថា តើអាហារនោះមានសុវត្ថិភាពសម្រាប់អ្នកដែលមានអាល្លឺហ្ស៊ីឬអត់នោះដែរ។

តម្រូវការជាក់លាក់ ត្រូវការការបញ្ជាក់ដាច់ដោយឡែកជាមួយបុគ្គលនោះ និងអ្នកដែលរៀបចំ ឬផ្គត់ផ្គង់អាហារ រួមទាំងការបញ្ជាក់ថា តើពួកគេអាចរៀបចំអាហារឱ្យត្រូវតាមតម្រូវការនោះបានឬអត់។

រក្សាការជជែកគ្នា ប៉ុន្តែធ្វើឱ្យចម្លើយងាយស្រួលរក

នេះគឺជាស្ថានភាពទូទៅមួយដែលជាមូលដ្ឋាននៃ Zeredi៖ តើការប្រមូលចម្លើយឱ្យមកជួបគ្នា អាចធ្វើឡើងដោយប្រើការខិតខំន้อยជាងនេះ ដោយមិនបាត់បង់ភាពកក់ក្តៅនៃការសួរសុខទុក្ខបានដែរឬទេ?

មិនមែនគ្រប់ការជួបជុំទាំងអស់សុទ្ធតែត្រូវការឧបករណ៍ថ្មីនោះទេ។ ជួនកាល Group Chat និងបញ្ជីខ្លីមួយ គឺគ្រប់គ្រាន់ហើយ។

Zeredi កំពុងស្ថិតក្នុងដំណាក់កាលអភិវឌ្ឍន៍។ នេះមិនមែនជាការប្រកាសអំពី Feature សម្រាប់ការរៀបចំកម្មវិធីជប់លៀង សេវាកម្មបញ្ជាទិញ ឬការធានាសុវត្ថិភាពអាហារនោះទេ។

សំណួរនេះគួរតែត្រូវបានសួរ ព្រោះការរៀបចំក៏ជាផ្នែកមួយនៃរាត្រីដ៏រីករាយនោះដែរ។ អ្នកដែលតាមដានព័ត៌មាន គួរតែបានរីករាយជាមួយកម្មវិធីជប់លៀង មិនមែនចំណាយពេលអង្គុយរំលឹកចម្លើយទាំង ៣០ នោះទេ។

Group Chat គឺជាកន្លែងដែលការលេងសើច ការអញ្ជើញ និងសញ្ញានៃភាពរំភើបកើតឡើង។ ខ្ញុំមិនចង់បាត់បង់រឿងទាំងនោះទេ។

គ្រាន់តែធ្វើឱ្យចម្លើយងាយស្រួលរកបន្តិចតែប៉ុណ្ណោះ។

បន្ទាប់មក គ្រប់គ្នានឹងអាចត្រឡប់ទៅរកសំណួរដែលសំខាន់ជាងនេះ៖ តើអ្នកណាជាអ្នកយកបង្អែមមក?