Laktawan papunta sa content
Lahat ng kwento

Zeredi / Journal

Zeredi

Para sa mga Mahal Natin

Ang pagtulong sa pang-araw-araw na buhay ay maaaring mangahulugan ng pag-alala sa maliliit na detalye nang hindi kinakailangang diktahan ang lahat para sa kanila. Isang pagninilay tungkol sa pagpapahalaga sa sariling boses at mga desisyon ng ating mga mahal sa buhay.

Tutulungan mo ang isang mahal sa buhay sa ilang bagay ngayong linggo.

May darating na kaibigan habang may inaasikaso ka. May ilang detalye kang maaaring ibahagi: kung nasaan ang spare charger, kailan darating ang delivery, at kung gusto ba ng mahal mo sa buhay na may kasama sa paglakad.

Bigla mong napansin na ipinapaliwanag mo na kung ano ang gusto nila.

Tinanong mo na ba sila ngayon?

Kapag kilala mo nang mabuti ang isang tao, nagiging natural at magaan ang pagsuporta. Pero maaari rin itong maging dahilan para tapusin mo ang kanilang mga pangungusap bago pa man sila makapagsalita.

Tulong sa araw-araw, hindi pag-define sa pagkatao

Ang pangangailangan ng tulong sa ilang bahagi ng buhay ay hindi ginagawang "listahan ng mga pangangailangan" ang isang tao. Mayroon pa rin silang sariling mga interes, relasyon, pribadong kaisipan, at nagbabagong mga gusto.

Marahil ay kailangan nila ng tulong sa pagbitbit ng pinamili, pero mas gusto nilang sila ang pumili ng bibilhin. Marahil ay gusto nila ng kasama, pero hindi yung buong hapon na puro kwentuhan. Marahil ang naging makatulong kahapon ay masyado nang mabigat para sa kanila ngayon.

Ang mahalagang tanong ay hindi lang "Ano ang alam ko tungkol sa kanila?" Kundi "Saan nila gustong humingi ng tulong, at ano ang mas gusto nilang gawin nang mag-isa?"

Mahalaga ang mga ordinaryong tanong

"Gusto mo bang ituloy ang dati nating oras, o gusto mong may baguhin tayo ngayon?"

"Gusto mo bang magpaalam muna ako bago ako tumulong?"

"Gusto mo bang may kasama kang magkwentuhan, o gusto mo muna ng katahimikan pagkatapos ng mga lakad?"

Hindi kailangang pag-usapan ang lahat ng ito bago ang isang ordinaryong pagbisita. Ito ay mga paraan para hayaang sila ang sumagot sa halip na tayo ang magbigay ng sagot.

Maaaring gustuhin ng isang tao na sumagot sa sarili nilang mga salita, kumuha ng mas mahabang oras, gumamit ng ibang paraan ng komunikasyon, o iwanang hindi pa desidido ang isang bagay.

Hindi laging madali ang pagtatanong. Maaaring hindi kayang ipahayag nang buo ng taong inaalagaan mo ang uri o antas ng suportang kailangan nila. Hindi nito binabawasan ang halaga ng kanilang mga pangangailangan, o ang importansya ng pag-unawa sa kanila.

Ang pagbibigay-puwang para sa kanilang boses ay nangangailangan ng pasensya, pamilyar na paraan ng pakikipag-usap, at tamang suporta. Hindi ito nangangahulugan na inaasahan nating kaya nilang ipaliwanag ang lahat nang walang tulong.

Ang kanilang mga salita, ang iyong obserbasyon, at ang tanong na wala pang sagot

Ang "Gusto ko ng tahimik na hapon" ay iba sa "Mukhang pagod sila noong huli kong pagbisita."

Parehong mahalaga ang mga ito, pero magkaiba ang pinagmulan nila. Ang isa ay direktang sinabi ng tao. Ang isa naman ay isang obserbasyon na kailangan pang kumpirmahin.

At ang "Hindi ko pa sila natatanong" ay isang mahalagang impormasyon din.

Ang isang note ay hindi dapat maging "absolute na katotohanan" dahil lang naisulat ito. Hindi rin dapat kailangang makipag-argumento ng isang tao laban sa isang lumang deskripsyon para lang mapakinggan siya ngayon.

Tinatalakay sa aming sanaysay tungkol sa stated and inferred preferences ang pagkakaibang ito, kabilang ang kung paano ang mga ugnayan at kultura ay nagbibigay ng kahulugan lampas sa mga direktang salita.

Hindi dahil pamilyar tayo ay atin nang lahat ang impormasyon

Ang isang taong bumibisita para tumulong sa pamimili ay maaaring mangailangan ng napagkasunduang listahan at oras ng pagdating. Hindi awtomatikong kailangan nila ang mga personal na mensahe, kasaysayan ng pamilya, o impormasyon tungkol sa kalusugan.

Kung maaari, pag-usapan kung aling mga detalye ang kailangan ng bumibisita at kung ano ang dapat manatiling pribado.

Ang pagiging kamag-anak, partner, o kaibigan ay hindi awtomatikong nagbibigay ng permiso na ibahagi ang lahat o gumawa ng lahat ng desisyon. Kapag ang isang tao ay may pormal na papel sa pag-aalaga, ang papel na iyon ay may sariling mga responsibilidad at limitasyon.

Ang pagbabahagi ng mas kaunting detalye ay hindi nangangahulugang kulang ang pag-aalaga. Maaaring nangangahulugan ito ng pagiging sensitibo sa kung ano lang ang nararapat.

At ang pagiging sensitibo ay hindi kailangang gawing parang papeles ang bawat turnover. Minsan, sapat na ang paghinto sandali bago magdagdag ng detalye at pagtatanong ng, "Kailangan ba nilang malaman ito?"

Ang pang-araw-araw na suporta ay hindi isang care plan

Ang pag-alala sa spare charger at pag-alam kung kailan gusto ng isang tao ng kasama ay nakakapagpadali ng araw. Mahalaga ang mga ordinaryong detalyeng ito, pero hindi ito medical advice o kapalit ng isang professional care plan.

Ang mga instruksyon sa gamutan, mga tanong tungkol sa gamot, at mga urgent na alalahanin ay nangangailangan ng tamang gabay mula sa propesyonal at napagkasunduang mga hakbang.

Ang isang note na ibinigay sa kaibigan ay hindi sapat na awtorisasyon para sa gamutan, paggastos, o pagbabago sa paraan ng pag-aalaga.

Mas simple ang tanong dito: paano tayo makakatulong sa ordinaryong buhay nang hindi nawawala sa paningin ang taong namumuhay nito?

Mag-iwan ng puwang para sa ibang sagot

Ang tanong na iyon ang nasa likod ng pagbuo ng Zeredi. Ang sanaysay na ito ay isang pagninilay tungkol sa pang-araw-araw na suporta, hindi isang anunsyo ng mga caregiving features. Ang Zeredi ay kasalukuyan pang dine-develop.

Isa sa pinakamagandang bagay na maibibigay natin sa isang taong kilala natin ay ang puwang para sorpresahin tayo.

"Naalala kong gusto mo ito. Gusto mo pa rin ba nito ngayon?"

Minsan ang sagot ay oo. Minsan ay hindi. Minsan, gusto nilang tulungan silang alamin ang sagot.

Ang pag-aalaga ay maaaring kabilang ang pag-alala. Maaari rin itong kabilang ang pagtatanong muli.